Tina Brooks, een leven van groot talent,dope,gevangenis en ziekte.

Een saxofonist en componist die een compromisloze rol speelde in de hard bop was Tina Brooks ( 1932 – 1974). Hij blonk uit door z’n toon en frasering maar bleef ook tijdens zijn beste periode 1958 tot 1961 enigszings ondergewaardeerd door de jazz fans. Als sidekick van Jimmy Smith, Kenny Burrell en Lee Morgan kreeg hij naam. Als leider nam hij vier albums op voor Blue Note waarvan alleen “True Blue” tijdens zijn leven werd uitgebracht. Als representatief voor zijn stijl en composities wordt “Street Singer” beschouwd met naast Tina, Blue Mitchell (tp), Kenny Drew (p), Paul Chambers (cb) en Art Taylor drums. Vooral na de wat matte solo van Mitchell komt Brooks uit de verf als “mean” hard bopper waarbij de ritme sectie zeer strak de hand aan het tempo houdt. Al in 1974 overleed Brooks na een leven van muziek, dope, gevangenis en ziekte.

Wes Montgomery in Holland.

Op toernee in Nederland met Clark Terry werd van gitarist Wes Montgomery een opname gemaakt in een TV studio in Bussum tijdens een warming up met Nederlandse musici voor een radiouitzending die later die dag zou worden opgenomen. Het ging om Pim Jacobs (p), Ruud Jacobs (cb) en Han Bennink (ds). Ze spelen achtereenvolgens I Love Blues, Nica’s Dream en Love Affair. Unieke opnames gemaakt op 2 April 1965 met de jazzhelden van toen.

Bron: JazzWax.

Buddy Rich: “Up Close” DVD trailer.

Deze maand is het op de kop af vijfentwintig jaar geleden (2 april 1987) dat Buddy Rich overleed. Alles over deze fenomenale drummer is waarschijnlijk al gezegd en geschreven. Bijzonder is en blijft de DVD “Up Close“. Het is niet alleen een registratie van drie dagen opnamen in het Statler Hotel in New York (1982)  maar speciaal geworden door de bijzondere editing van de DVD. Er zijn vijf verschillende “switches” in de mixen aangebracht. Je kunt de opnames horen met een reguliere mix, de band hard en drums zacht (play along !) en omgekeerd, een bass drum mix en een slow motion mix. Een bijzonder document van een zeer bijzondere drummer. Hier de YT video met de slow motion mix.

Han Bennink: “die specht roffelt mij er nog steeds dik uit”.

Han Bennink - 1960 - Collectie Jaap van de Klomp

Ergens in de jaren ’60 van de vorige eeuw was mijn oudere broer bij een jazzconcert in Amsterdam van saxofonist Johnny Griffin. Drummer van dienst was John Engels. Griffin stond bekend om zijn waanzinnige tempo’s (“Jezus tempo’s”  zoals Engels dat noemde). Alleen kon Engels helaas niet alle tempi volgen en dus kwam er een andere drummer op de buehne. Dat was Han Bennink die het wel aankon. Niet leuk voor Engels, wel leuk voor Han Bennink. Maar zo is het wel gegaan. Vandaag is Bennink 70 jaar geworden. Een unieke drummer en een uniek mens. Proficiat !

Lenny McBrowne & The Four Souls.

Door de enorme opkomst van jazztalent in Amerika in de jaren ’50 en ’60 van de vorige eeuw, kan het bijna niet anders dat er interessante musici waren  die veel minder het voetlicht haalden dan de groten zoals we die nu kennen. Zo ook drummer Lenny McBrowne (1933) die speelde met o.a. Billy Holiday en Sonny Stitt voordat hij zijn eigen band oprichtte met o.a. de fijne trompettist Don Sleet. Met zijn band nam hij slechts twee albums op, “Lenny McBrowne & The Four Souls” en “Eastern Lights”. Het is pure bebop maar het heeft een duidelijk West Coast teneur en klinkt wat luchtiger dan de beladen bop van de East Coast musici. De twee albums zijn samengevoegd en onlangs uitgebracht op CD. Op dit YT een uitvoering van Jerome Kern’s “Dearly Beloved”

Metronome All Stars 1949: Pete Rugolo’s “Overtime”

Het blijft altijd een verassing wanneer je ontdekt dat in je geboortejaar iets heel bijzonders is gebeurd. In mijn geval is dat 1949 toen de Metronome All Stars voor RCA Victor een plaatopname maakten. Het waren veertien musici die de lezerspoll van het blad Metronome Magazine hadden gewonnen. Deze toppers vormden eenmalig een bigband met een onwaarschijnlijke line up: Fats Navarro, Dizzy Gillespie en Miles Davis (tp), Kai Winding en J.J. Johnson (tb), Buddy de Franco (cl), Charlie Parker, Charlie Ventura en Ernie Caceras (sx), Lenny Tristano (p), Billy Bauer (g), Eddie Safranski (b), Shelly Manne (ds) en Pete Rugolo (dirigent). In 2009 publiceerde JazzWax een interview met de laatst overlevende van deze bijzondere sessie, klarinettist Buddy De Franco.

(Bron: JazzWax).

Brussels Jazz Orchestra fier op Oscar voor Beste Filmmuziek.

Bovenstaande tekst kopte Focus.be naar aanleiding van de Oscar die het Brussels Jazz Orchestra ontving voor de prachtige swing uitvoering van het nummer Peppy And George in de veel bekroonde en besproken film “The Artist”. Daar zijn we natuurlijk best wel een tikkie jaloers op maar het orkest heeft prachtig werk afgeleverd. Deze schitterende zwart-wit scene zou zo maar uit een Astaire film kunnen komen. Op en top swing en dans.Proficiat !

Jazz Icons: Count Basie Live in Stockholm 1962 !!

Count Basie Big Band 1962

Jazzvrienden en vriendinnen, maak deze week een klein uurtje vrij voor deze briljante YT video van Count Basie‘s Big Band. Opgenomen in 1962 in Stockholm en een  orkest zoals je dat nog zelden hoort. Messcherp trompetkoper, dampende trombone’s, bronstige saxen en een pompende rythmsectie. Met de meester achter de piano die erbij zit alsof hij “”moe d’r legt een kip in ‘ t water” speelt maar alles ziet, registreert en regisseert. Prachtige zwart-wit beelden en top geluidskwaliteit. En voor drummers, let op die fameuze Sonny Payne !

De eerste jazzopname vandaag 95 jaar !

Het zal de meesten niet bekend zijn maar precies vandaag is het vijfennegentig (!) jaar geleden dat de eerste officieel erkende jazzplaat werd opgenomen. Dat gebeurde op 26 februari 1917 in New York door de “Original Dixieland ‘Jass’ Band” uit New Orleans. De heren musici waren uitgenodigd door de Victor Talking Machine Co. die een jaar daarvoor een gloednieuwe studio in gebruik had genomen op de 12e etage van een pand op West 38th Street. Dat gebouw staat er nog steeds. Een uitgebreid verslag met mooie foto’s staat in The Wall Street Journal en eveneens op de JazzWax site. De opname is bewaard gebleven en op het You Tube filmpje hoort u de heren gedreven musiceren. Prachtig gewoon !

The Original Dixieland 'Jass' Band.

Jazz Robots: Super Killing.

Op You Tube staat een hele serie Jazz Robots waarin twee robots een typische conversatie uitvoeren zoals die bij jazzmusici gebruikelijk is. Het gehele muzikanten idioom komt langs en dat is met humor gedaan. Gebruikelijk is de dubbele bodem waarbij vaak het tegenoverstelde wordt bedoeld van wat letterlijk wordt gezegd. Als U begrijpt wat ik bedoel…………