05
mei
22

FUMU

In mijn werkzame leven, met name de laatste 28 jaar bij IBM, heb ik veel gereisd voor “de zaak”. In Europa is er bijna geen hoofdstad of ik ben er wel geweest en heel vaak meerdere keren. Met name in Parijs kwam ik zo vaak dat ik er beter de weg kende dan in mijn geliefde Amsterdam. Ik was zelfs in staat in het Frans te bekvechten met Parijse taxichauffeurs die dachten dat ik een Duitser was en een hogere prijs berekenden dan op de meter stond. Duitsers lagen en liggen daar nog steeds niet echt lekker. Maar zodra ik zei dat ik uit de stad van Zzjohan Croeff en Azzjax Amsterdam kwam ging de prijs direct met 20 francs of (later) 10 euro naar beneden.

Liftmuziek.

IBM is een prima werkgever dus met een prima dagvergoeding sliepen we altijd in de beste hotels. Daar was muzikaal bijna nooit iets te beleven. Behalve in het InterContinental Athenaeum Hotel in Athene. Als ik daar weer was en naar de bar ging herkende de barpianist mij direct waarop hij mijn favoriete Beatle stuk ” And I Love Her” inzette omdat hij wist dat ik een groot liefhebber was. Als het stuk uit was keek hij mij altijd breed grijnzend aan en zei steevast “beautiful songs for beautiful people, like myself”. Waarna ik hem op een ouzo trakteerde die hij in 1 keer naar binnensloeg.

Het enige muzikale vertier in hotels was ’s ochtends met de lift naar het restaurant voor het ontbijt en ’s avonds met de lift weer terug naar de kamer, uiteraard na verlaat barbezoek. De betere hotels hebben allemaal muziek in de lift die daarom door mij altijd “liftmuziek” werd genoemd. Altijd nietszeggend getreutel door een trio of pianist van bijvoorbeeld het kaliber Laurens van Rooyen aan wie ik altijd een gloeiende hekel heb gehad.

FUMU

Op 29 April j.l. was het 100 jaar geleden dat Jean Baptiste Frederic Isodor (Toots) baron Thielemans werd geboren in Brussel.

Ter gelegenheid daarvan bracht Het Nederlands Jazz Archief een uitgave van 3 CD’s uit met daarin opnames van Toots met de (bijna) vergeten pianist en Fender Rhodes specialist Rob Franken. Het gaat om een verzameling van 59 stukken die in opdracht van Philips tussen 1973 en 1983 werden opgenomen.

Bij Philips was het bestemd voor het FuMu of te wel “Functionele Muziek” project. Dat was muziek bedoeld voor hotels (in de lift !), winkels, supermarkten en openbare ruimtes. Dat was toen en nu een wereldmarkt maar toendertijd ging dat met speciale apparatuur en banden die als een loop werkten en dus na het afspelen opnieuw begonnen. Voor de liefhebbers kijk op deze site van Obsolete Media.

Toots Thielemans en Rob Franken namen deze stukken op in opdracht en gelukkig heeft het onvolprezen Nederlands Jazz Archief ze kunnen achterhalen en ze als een pracht uitgave van 3 CD’s via de webshop beschikbaar gemaakt voor het jazzpubliek. Voor slechts E 29 komt u in het bezit van deze historische muziek.

Het hoeft geen betoog dat het hier niet ging om “getreutel” maar om echte jazz die beter had verdiend dan in liften en supermarkten te worden gespeeld. Het Nederlands Jazz Archief heeft deze muziek behoed voor de vergetelheid en kunnen we er vandaag de dag van genieten.

28
apr
22

Bert blijft swingen.

Vanmiddag is om 17.00 uur de presentatie van het boek “Keep Swinging” bij Concerto in Amsterdam.

Alle toegewijde jazzliefhebbers kennen journalist en schrijver Bert Vuijsje. De man is wat je noemt het icoon van de vaderlandse jazz journalistiek. En terecht.

In de inleiding vertelt Bert over 65 jaar jazzliefde sinds hij midden jaren vijftig als dertienjarige werd gegrepen door de jazz. Van zijn eigen muzikaliteit had en heeft Bert geen hoge pet op en was hij naar eigen zeggen veroordeeld tot amateurisme in de marge.

Dat heeft mij overigens altijd verwonderd want Bert schreef zeer doorwrochte recensies en analyses van concerten tot op detailniveau waarvan ik dacht, dat kun je alleen als je een prima muzikaal gehoor hebt. Misschien onderschat hij zichzelf.

Waarin hij des te meer uitblonk was schrijven over jazz. Sinds hij in 1962 jazz recensies begon te schrijven voor Vrij Nederland heeft hij als journalist, redacteur, hoofdredacteur jazzcoordinator, columnist en medewerker geschreven voor ongeveer alle bladen die jazz op het menu hebben staan. Daarnaast was hij een begenadigd interviewer en verschenen van hem bundels en boeken o.a. over Rita Reys en Ado Broodboom.

Bert Vuijsje

In de loop der jaren schreef Bert veel portretten die nu zijn verzameld in het boek “Keep Swinging”. Laten we vooral blij zijn dat deze jazzkenner zoveel op papier heeft gezet zodat generaties na ons noch immer van zijn kennis en kunde kunnen genieten. Dit boek is een juweel van informatief en entertaining leesplezier, heerlijk voor een rustige avond op de bank, smullend van Bert’s heerlijke schrijftrant.

Aan bod komen 33 jazzgrootheden te beginnen met Louis Armstrong en eindigend met Wynton Marsalis. Twee hoofdstukken over Ben Webster en Chet Baker zijn van de hand van Jeroen de Valk die zich ontwikkeld als een belangrijk auteur van jazzboeken.Tevens bevat het boek een selectie prachtfoto’s van de vermaarde fotograaf William P. Gottlieb.

Bert Vuijsje, Keep Swinging, Uitgave In de Knipscheer, http://www.indeknipscheer.com, ISBN 978-94-93214-67-5.

26
apr
22

Waarom Jazz drummen zo moeilijk is…… (3)

Luisteren luisteren………

Ging het in de vorige twee delen over techniek en muzikaliteit / creativiteit dan is het onderdeel communicatie voor de jazz drummer een onmisbare derde pijler onder zijn spel. Hij is begeleider pur sang maar moet kunnen inspelen op de dynamiek van het thema en de solisten maar zelf kunnen soleren.

Dat vereist dat een jazz drummer voortdurend geconcentreerd luistert en kijkt naar zijn medespelers, hetgeen trouwens geldt voor alle musici. Immers bij soleren en dus improviseren weet je nooit wat er komen gaat en hoe de solist een stuk benadert. Dan moet je kunnen aanvoelen wat er komt en wanneer het komt en vervolgens je creativiteit en techniek aanwenden om dat op de drumset uitdrukking te geven.

Techniek, creativiteit en communicatie.

John Engels

In mijn ogen is John Engels een schoolvoorbeeld van een drummer die de 3-eenheid techniek, creativiteit en communicatie geweldig aanwendt. Deze video is een schoolvoorbeeld daarvan.

John let voordurend op de body language en handen van de gitarist en ondersteunt het thema met accenten en dat is “business as usual”.

Maar let eens op als de bassist gaat soleren want John richt zich in de begeleiding niet op de bassist maar op de gitarist. De gitarist ondersteunt de bassist met akkoorden en dat valt op veel momenten precies samen met de accenten die John legt. Hij voelt wat er komen gaat en daarmee wordt de ondersteuning van de bassolo heel dynamisch.

Hij voelt dat de gitarist naar een apotheose gaat en ruilt de brushes (deels) in voor sticks en dan zijn er weer momenten dat zijn cymbal accenten samenvallen met de licks van de gitarist. Hij hoort het en hij voelt het. Daarna volgen en 3 x 4 om 4 maten en is er verbale communicatie zodat John een vrije solo kan spelen (daar was overigens een misverstandje want de gitarist wilde na vier tellen weer inzetten). Niemand weet hoe lang het gaat duren en hij komt uit op + 32 maten waarin John nog eens zijn geweldige brushes techniek etaleert. Met zijn spel en body language geeft hij aan dat de solo eindigt.

Aan de gelaatsuitdrukking van John is te zien dat hij het naar zijn zin heeft met gitarist Jens Larsen en bassist Hans Voogt. Verbale en non-verbale communicatie is het cement voor teamplay en dit schoolvoorbeeld laat zien hoe het moet.

Wie meer wil weten over deze fantastische drummer is hier de link naar Jazzhelden van het Nederlands Jazz Archief: https://bit.ly/3vMvnTK

20
apr
22

Waarom Jazz drummen zo moeilijk is….. (2)

Muziekles op school.

In het voorjaar 1962 zat ik in de zesde klas (nu groep 8) van de Hillegomschool in Amsterdam en was volop bezig met drummen. In die laatste schoolmaanden kregen we muziekles op school van de toen befaamde Amsterdamse Politiekapel onder leiding van Johan Pinkse. Elke les kwam er een instrumentengroep aanbod zoals hout en koperblazers en de laatste les zou worden gewijd aan slaginstrumenten. Ik trok de stoute schoenen aan en stapte op Johan Pinkse af en vertelde dat ik drums speelde en vroeg of ik een solootje mocht slaan tijdens de laatste les. Meneer Pinkse keek verrast en vond het een prima idee.

Amsterdamse Politie Kapel

Een week later was het zover. Tijdens de les kwamen allerlei slaginstrumenten aan bod en aan het eind vroeg Johan Pinkse of ik naar voren wilde komen om een solootje op de snaredrum te slaan. Hij was het niet vergeten. Dankzij de jazzplaten van mijn broer kwam ik op het idee om de solo te beginnen met de eerste vier maten van de solo van Philly Joe Jones van het stuk Ah-Leu-Cha (Charlie Parker) op de LP Round Midnight van Miles Davis. Daarna ging ikzelf improviseren. Parker had dit stuk in 1948 geschreven en wat de titel betekent en of het wat betekent is mij niet bekend.

Ik mag zeggen, het werd een groot succes en een week later bleek dat er pers bij de les was geweest en daar een verslag van deed in het blad De Echo:

” De geestdrift van de kinderen kent geen grenzen. Ook niet als een van hun eigen favorieten de 12-jarige Bob van Eekhout een vrij ritmisch nummertje zo voor de vuist weg op de kleine trom mocht slaan. Foei wat had die kerel een jaloezie van zijn leeftijdgenootjes te verduren want alle meisjesogen waren vol bewondering op hem gericht”.

Ik heb het artikel altijd bewaard. Pas toen ik Ah-Leu-Cha veertig jaar later voor het eerst weer hoorde ” zag of beter hoorde ik het licht”……. en ontdekte het “geheim” van Philly Joe Jones

Krantenartikel Muziekles op School

Ah-Leu-Cha

Ergens in 2004 kwamen de bekende Miles Davis klanken uit de kamer van mijn zoon Robert die inmiddels een groot Davis adept was geworden. Op een middag hoorde ik opeens dit stuk weer met de bekende drumsolo van Philly Joe Jones. Enthousiast sprong ik op en het was een aparte ervaring dit stuk na zo lang weer te horen. Ik kende de hele solo van Philly Joe Jones nog uit mijn hoofd.

Maar wat mij in 1961 een opeenvolging van louter ritmische figuren leek kwam ik nu, de jaren wijs geworden, tot een heel ander inzicht. Ik hoorde opeens wat Philly deed: hij had het Ah Leu Cha thema “vertaald” naar de drumsolo en speelde dat thema op drums !

Als de ge”interesseerde lezer de moeite neemt om tijdens de Philly solo tevens de melodie mee te hummen of te neuri”en kom je tot die verrassende ontdekking. De gave en muzikaliteit om te doen wat Philly deed maakt jazz drummen ook zo moeilijk.

10
apr
22

Waarom jazz drummen zo moeilijk is……..

Omdat The Beatles gerekend werden tot een van de beste popgroepen ter wereld (in mijn ogen sowieso de beste) werd eens aan John Lennon gevraagd of daarom Ringo Starr ook de beste popdrummer ter wereld was. Waarop Lennon antwoordde: “hij is niet eens de beste drummer van The Beatles”.

Ringo Starr

Het zal je maar gezegd worden door je collega maar het geeft wel aan hoe de capaciteiten van Ringo werden ingeschat. Hoe groot mijn adoratie voor The Beatles ook was, met enig dedain keek ik naar Ringo die in mijn ogen een heel beperkte techniek had en heeft. Het verhaal gaat dat voor de Abbey Road LP er een drumsolo van hem werd verwacht maar Ringo wilde niet want ” hij hield niet van drumsolo’s” . Die solo kwam er uiteindelijk wel maar het werd een heel simpel gevalletje met de basedrum in 4-en waar niemand echt wakker van lag.

Toch deed Ringo aardige dingen. Hij was ritmisch zeer vast en bedacht zo nu en dan aardige grooves zoals bij “Ticket To Ride”, ” I Feel Fine”, “Rain” en zijn fills bij “A Day In The Life” mogen er ook zijn. En hoe je het wendt of keert, de man is een held want per slot van rekening is hij DE drummer van The Beatles. Maar voor jazz drummers zijn heel andere vaardigheden nodig.

Op de eerste plaats moet een jazzdrummer een verfijnde en brede techniek hebben. Er wordt van hem verwacht dat hij kan soleren op de 4 om 4 of 8 om 8 maten en daarbij moet hij als het even kan een “verhaaltje” vertellen op basis van de compositie als hij een heel chorus speelt. Hij moet uit de voeten kunnen met alle maatsoorten van 3/4 en 4/4 tot 5/4 en 6/8 en meer.

Ten tweede moet een jazz drummer een breed scala aan stijlen beheersen. So wie so de swing groove op de 4/4 maat (als is swing niet te leren, dat heb je of heb je niet) maar ook een Latin of Cuban groove mag niet ontbreken in het arsenaal. Want heel veel jazzstukken worden gelardeerd met Latin grooves en dan moet je er dus staan. En een drummer met bigband aspiraties moet ook nog uitstekend kunnen lezen, als het even kan “a vu” zoals dat heet.

Niet te onderschatten is dat een jazzdrummer goed uit de voeten moet kunnen met brushes waarvoor je een speciale techniek moet oefenen omdat brushes een heel andere bounce hebben dan sticks. Alle grote jazzdrummers kunnen uitstekend begeleiden en soleren met brushes. Een grootheid als Elvin Jones was een pionier op dat gebeied.

Een belangrijk element voor jazzdrummers is de onafhankelijkheid oftewel de “independence”. Dat betekent dat de twee handen (cymbal en trommels) en de twee voeten (hi-hat en basedrum) volledig onafhankelijk van elkaar ritmische figuren moeten kunnen maken. Met name de linkerhand is belangrijk om ritmische accenten te leggen. Over deze techniek zijn honderden studieboeken volgeschreven en vergen veel oefening. Probeer maar eens met de rechterhand op en neer bewegingen te maken en met de linkerhand cirkels te draaien.

Als aankomend drummertje van een jaar of twaalf kreeg ik met die linkerhand te maken. Iets wat ik daarvoor niet nodig had want ik speelde alles van The Shadows en dat was “beatmuziek” waar de linkerhand simpel op de 2 en 4 beat slaat.

Mijn broer die een stuk ouder en jazzliefhebber was kwam thuis met een nieuwe plaat uit 1961 van de fameuze drummer Art Blakey met de LP Titel: !!!!!IMPULSE!!!!!Art Blakey!!!!!Jazz Messengers!!!!!. Ik verkeerde in de gelukkige omstandigheid dat mijn vader beroepsmusicus was (piano en drums) en ik dus regelmatig kon oefenen.

Art Blakey

Dat was hard nodig toen ik het stuk “I Hear A Rhapsody” voor het eerste hoorde. Blakey speelt een intro van 3 maten en deed iets met zijn linkerhand en linkerstok op rand van z’n snaredrum. Het heeft talloze malen terugdraaien op de bandrecorder en uren luisteren geduurd voor ik erachter was wat Blakey nou precies deed. En toen ik dat doorhad heb ik veel en lang moeten oefenen om het onder de knie te krijgen maar het lukte. Overigens bleek dat stuk nog veel meer linkerhand techniek van Blakey te bevatten en het was daarom een uitstekende leerschool. En ik wist zeker: dit kan Ringo niet.

09
apr
22

Dasha Beets…….. Because

Dat Johannes Sebastian Bach (1685 – 1785) een universeel componist is, is genoegzaam bekend. Veel van zijn klassieke werk is in meerdere aparte stijlen honderden keren vertolkt. Natuurlijk kennen we Air in de uitvoering van Ekseption onder leiding van de bevlogen Rik van der Linden of de fabuleus gearrangeerde scat arrangementen van The Swingle Singers. De laatsten scoorden in 1963 in de Verenigde Staten een gigantische hit met het album “ Bach’s Greatest Hits” waarmee werd gepreludeerd op vertalingen van Bach’s werk in een heel ander jasje.

Bach in een geheel ander jasje vertolken is altijd een waagstuk. De dieheart Bach liefhebbers zullen niet allemaal staan te klappen bij weer een nieuwe loot aan de Bach coverboom. Bij jazz liefhebbers kan dat anders liggen want vaak zijn deze muziekliefhebbers ook klassiek ge”orienteerd. Maar dat kan ook weer tegen je werken.

Dasha Beets (ja de vrouw van) is de uitdaging aangegaan en dat heeft geresulteerd in een fraai uitgevoerd huzarenstukje. Er moet heel veel muzikale energie, aandacht voor details en liefde voor Bach’s muziek in hebben gezeten want het geheel is smaakvol uitgevoerd.

De melodielijnen van Bach’s composities (en een stuk van Haendel) zijn tot de essentie teruggebracht waarna het geheel steen voor steen is opgebouwd met afwisselende arrangementen, Engelse teksten van Dasha zelf en haar vertalingen van Aleksandr Poesjkin’s poezie. Dat laatste is een opgave op zich want om het juiste tempo, stijl en timing te vinden bij de melodielijnen is een hele puzzel en je loopt al gauw het risico dat het wat geforceerd gaat klinken. Maar in de arrangementen van Dasha is daar geen moment sprake van. Het geheel van jazz, klassiek en Engelse poezie klinkt natuurlijk en vloeiend.

Om dit alles goed samen te laten komen is een vlekkeloze uitvoering natuurlijk de primaire voorwaarde voor het slagen van een dergelijk project. Met een trio bestaande uit de begenadigde pianist Miguel Rodriguez, bassist Steven Zwanink en drummer Sander Smeets staat de begeleiding als een huis. Vooral de majestueze solo’s van Rodrquez zijn boeiend en dat kan niet anders als inspirator, producer en echtgenoot Peter Beets in de controlekamer zit. De vocalen van Dasha zijn helder en prima getimed en vormen een geheel met het trio. Enige kritische noot van mijn kant zijn de lang aangehouden noten van Sacha die wat geforceerd klinken. Iets meer relaxed gezongen met een touch of vibrato doet wonderen.

Blijft de vraag in hoeverre een project als dit commerci”eel kans van slagen heeft. Met twee opnamedagen en een geroutineerde mixer Udo Pannekeet zullen de kosten beperkt zijn. Ik zie het vooral als een project voor musici door musici maar neemt niet weg dat het heel plezierig en avontuurlijk is om naar te luisteren.

Het geheel wordt geleverd in een mooie CD box met daarbij een boekje met alle teksten van Dasha.

Magic Ball Jazz Records 2022 www.dashabeets.nl

30
okt
18

Jazz Café met Saskia Laroo en Warren Byrd met The Alan Easy Band

Blaercom Jazz Café

Saskia Laroo & Warren Byrd

Swingen in de Blaercom !

Zondag 11 november van 15.00 tot 18.00 uur in Dorpshuis Blaercom:

Het wordt weer een onvervalst middagje bebop, in de bezetting van trompet (Saskia Laroo), saxofoon (Aad Overeem), piano (Warren Byrd), contrabas (Nol van Bennekom) en drums Frans Meijer.

Saskia Laroo is een van de bekendste internationaal doorgebroken trompetspelende vrouwen die al tal van jazzprijzen heeft gewonnen. Ze speelt ook saxofoon en contrabas. Op de dag van de inhuldiging van koning Willem Alexander luisterde ze met haar band de receptie op van de Nederlandse ambassade in de Zimbabwaanse hoofdstad Harare. Ook was ze met haar band een van de top-acts op het Harare International Festival of the Arts. Daarvan zijn een DVD en een CD verschenen. Regelmatig reist ze naar de Verenigde Staten voor concerten waar ze door pers en publiek is uitgeroepen tot Lady Miles Davis of Europe.

De Amerikaanse pianist en zanger Warren Byrd is een musicus van naam, die met belangrijke jazzvertolkers als Archie Shepp en Charles McPherson heeft gespeeld. Hij treedt regelmatig op met Saskia Laroo. In 2005 was hij nog te horen op het North Sea Jazz Festival met de Charlie Parker Legacy Band. De  Alan Easy Band is een idee van Nol van Bennekom met als uitgangspunt steeds wisselende bezettingen.

Entree: € 10,- inclusief bittergarnituur.

Om teleurstellingen te voorkomen raden wij u aan om te reserveren! U kunt dit doen via info@blaercom.nl of telefonisch 035-5314383

14
okt
18

Swingende Surprises met de Amsterdam Big Band

Ik vraag me af hoeveel Amsterdammers weten dat de De Wittenstraat is vernoemd naar de befaamde gebroeders Johan en Cornelis de Wit.  Kennelijk kon er geen aparte straatnaam af voor de broers dus dan maar op één hoop gegooid en de De Wittenstraat  erDe Amsterdam Big Bandvan gemaakt. Het slechte nieuws is dat beide broers op 20 Augustus 1672 werden gelyncht en gruwelijk aan hun einde kwamen.

Het goede nieuws is dat de gloednieuwe Amsterdam Big Band op nummer 100 van de De Wittenstraat, een voormalig schoolgebouw, voor de tweede keer hun eerste en gloednieuwe CD “Nederland Swingt” ten doop hielden. Dat werd een middag vol verrassingen.

In de kleine zaal die werd gevuld met zo’n 50 liefhebbers ging het orkest onder leiding van orkestleider en arrangeur Simon Lutz van start. Het begin was wat timide met Homecoming Blues maar Steven Coljé op altsax en de technisch begaafde trombonist Frans Cornelissen gaven direct hun visitekaartje af.

Big Band AmsterdamMet de swing samba en eigen compositie Jumping Sundays, dat wat mij betreft als opening had mogen fungeren, kwam het orkest los. Direct het publiek bij de strot grijpen, daar houden we van.

De eerste aangename verassing van de middag was zangeres Heleen Karsdorp. Ze begon met een nummer van Anouk met de titel Dominique. Tekstueel een uiterst lastig nummer want het is geen “ik hou van jou en ik blijf je trouw”. Voortreffelijk gebracht met een lastige timing en dictie want Nederlands zingen bij een jazz big band, ga er maar aan staan. Bovendien zingt ze loepzuiver, tot groot genoegen van uw blogger die zwaar allergisch is voor vals zingende zangeressen. Chapeau !

Echtgenote die ook mee was, was onder de indruk van Heleen’s vertolking van “Als Het Stormt” van Ramses Shaffy. Want Heleen zingt geen nummer maar bréngt een nummer. Dáár gaat het om en BBA mag zich gelukkig prijzen met een zangeres die dit in huis heeft.

Big Band Amsterdam 2Zanger Pepijn de Wit was fris en spontaan met een vertolking van de Annie M.G. klassieker “Margootje”, beroemd geworden in de vertolking van Wim Sonneveld. Mooie rubato intro met piano en gestreken contrabas en vloeiend uitgebouwd naar tutti in swing tempo. Prima gedaan en een feest der herkenning. Pepijn had de pech dat er daarna wat technische problemen waren en als zanger kun je daar ’s nachts wakker van liggen. Komt vast weer goed in de rebound.

De tweede verassing was alt – en sopraansaxofonist Steven Coljé. Die onderscheidde zich al als altsaxofonist en gooide er als solist op sopraansax in het stuk “Subway” nog een schepje bovenop. Gedreven, lyrisch en technisch begaafd. Hij was leerling van Herman Schoonderwalt en dat hoor je.

Zonder iemand te kort te doen is de sax sectie wat mij betreft het sterkste deel van de band. In het Shaffy stuk “Zonder Bagage” gezongen door Heleen, kwam er een passage voor die was ingeruimd voor de saxen en me even deed denken aan de befaamde “Four Brothers”. Mooi gearrangeerd, spat gelijk en loepzuiver gespeeld.

Een groot persoonlijk genoegen als fan van het befaamde Millers Sextet van Ab de Molenaar uit de jaren ’50 van de vorige eeuw, was Heleen’s vertolking van de Sanny Day klassieker “Ik weet niet wat ik met je moet beginnen”, gebracht kompleet met verse. Dat smaakt naar meer en de Millers hádden meer van dit repertoire !

De laatste verassing deed zich voor in de intro van de uitsmijter Bloody Mary. Van oorsprong een zeemanswalsje en meezinger dat begon met een gave bas solo. Even dacht ik dat de befaamde bassist NHOP (kenners weten wie ik bedoel) aan een wederopstanding was begonnen. Maar het was de bassist van het orkest die gedreven en met een technisch hoogstandje de handen op elkaar kreeg. Stevig Simon Lutz arrangement van dit stuk in 6/8 Latin groove met een prima opbouw naar shout chorusses en verrassend einde als apotheose.

Het was een prima en aangename middag daar in Zaal 100. Vooral nieuw en verfrissend omdat het Nederlandse lied  centraal staat in de repertoirekeuze van het orkest. En een compliment aan bandleider en arrangeur Simon Lutz die met rijke arrangementen een nieuw geluid heeft weten te creëren.

Ik ben benieuwd hoe hoog het ambitieniveau van het orkest ligt. De start is gemaakt dus nu is het een kwestie van doorpakken en staat het orkest voor artistieke en commerciële uitdagingen. En aan Simon Lutz de typisch Amsterdamse taak om “de boel bijelkaar te houden”.

 

 

08
okt
18

Grand Opening Blaercom Jazz Café

Zondag 14 oktober: Grand Opening Blaercom Jazz Café met Léah Kline en The Laundry Big Band!

Blaercom Jazz Café Blaricum

Blaercom Jazz Café

Goed nieuws want een nieuw jazzpodium maken we niet elke dag mee. Dorpshuis Blaercom in Blaricum organiseert met ingang van Zondag 14 Oktober a.s. het maandelijkse Blaercom Jazz Café.

De planning is om dat elke derde zondag van de maand te organiseren door Nol van Bennekom met behulp van de nodige sponsors. De uitzondering is de tweede zondag, de 14e a.s., want met een bigband is het niet altijd makkelijk iedereen beschikbaar te krijgen.

Het jazz seizoen opent met de Amerikaanse jazz vocaliste Léah Kline en the Laundry Big Band. De Amerikaanse zangeres Léah Kline heeft een indrukwekkende carrière met optredens in vele landen in Europa, Azië en natuurlijk de Verenigde Staten en heeft tal van albums op haar naam staan. The laundry Big Band is een orkest in de klassieke bezetting van vijf trompetten, vijf trombones en vijf saxofoons en een ritmesectie met piano, contrabas en drums.

De toegang voor a.s. zondag is E 10 inclusief bittergarnituur maar de zaal is al zo goed als uitverkocht. Ook via dit blog zullen we de lezers op de hoogte houden van het verdere programma.

De Laundry Big Band is een bekend orkest dat in 1978 werd opgericht en dus inmiddels al 40 jaar aan de weg timmert.

De Stichting Centrale Accommodatie Blaricum, zoals Blaercom officieel heet, heeft tot doel het beheer en de exploitatie door middel van het verhuren van zalen voor activiteiten aan groepen, verenigingen en stichtingen die werkzaam zijn op maatschappelijk, evenbeschouwelijk, recreatief en cultureel gebied, inclusief activiteiten in de
persoonlijke sfeer en het verrichten van al hetgeen daarmee verband houdt of daartoe bevorderlijk kan zijn.

Adres

Dorpshuis Blaercom  Schoolstraat 3  1261 EV Blaricum
tel. 035 53 143 83

30
sep
18

De Amsterdam Big Band in Zaal 100

De Amsterdam Big Band

Voor diegenen die de premiere gemist hebben is er een herkansing om de lancering van de CD “Nederland Swingt” van De Amsterdam Big Band alsnog mee te beleven.

De met behulp van crowdfunding gefinancierde CD van deze fantastische Amsterdamse big band is gewijd aan Nederlandse componisten. Een uniek concept dat de deur opent naar origineel Nederlands repertoire van o.a. Annie M.G. Schmidt, Wim Sonneveld en Ramses Shaffy maar dan in een swingjasje.

Meer over deze band en de CD leest u op Bob’s Jazz Blog op deze pagina.

Eén van de nummers die het orkest gaat vertolken is “Zonder Bagage” van Ramses Shaffy. Op dit You Tube filmpje in de originele uitvoering. Een opmerkelijk stuk en een misschien nog meer opmerkelijke tekst. Ramses laat horen hoe je failliet kunt worden verklaard en dat het eigenlijk als een bevrijding werkt.

Ook zo benieuwd hoe dat gaat klinken ? Kom dan op Zondag 14 Oktober a.s. naar Zaal 100, Wittenstraat 100 in Amsterdam. Het concert begint om 15.00 uur, zaal open om 14.30 uur. De toegang is E 7,50.

De CD kunt u al bestellen op de site van het orkest De Amsterdam Big Band

Tot dan !

 




Follow Bob's Jazz Blog. on WordPress.com

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Voeg je bij 315 andere volgers

About Bob Van Eekhout

Bob van Eekhout drummer Jazz Trio JazzTraffic

Nederlands Jazz Archief

Logo Nederlands Jazz Archief

Van-Ons.nl WordPress Development

Van-Ons.nl WordPress Development & Training

JazzTraffic Trio. Uw Jazzband voor een gezellige sfeer en goede achtergrondmuziek

Jazz Trio JazzTraffic

%d bloggers liken dit: