Archive for the 'Hard Bop' Category

24
Jun
12

De geboorte van The Jazz Messengers.

In 1954 was Horace Silver een van de meest gevraagde pianisten in de New Yorkse jazz scene. Ook als componist had hij naam gemaakt en zes “guide lines to musical compositions” opgesteld: melodic beauty, meaningful simplicity, harmonic beauty, rythm,en environmental/regional and spiritual influences.Toen Blue Note aan Silver vroeg om een opname te maken met een kwintet riep hij Hank Mobley, Doug Watkins, Kenny Dorham en Art Blakey bijelkaar. Ze kozen de naam Jazz Messengers die Blakey in de late jaren ’40 eerder had gebruikt voor een zeventien-mans band en een septet dat eerder voor Blue Note opnam. The Jazz Messengers waren geboren, een van de meest invloedrijke Hard Bop combo’s ooit.

16
Jun
12

Hoe “Show Me The Way To Go Home” een beroemde jazzklassieker werd.

Velen zullen de melodie kennen van Show Me The Way To Go Home“, een Engelse folksong uit 1925. Veel minder mensen zullen weten dat dit nummer de basis vormde voor een van de oudste jazzklassiekers “The Preacher”. Het werd gecomponeerd door Horace Ward Martin Tavares Silva, beter bekend als Horace Silver (1928). Silver, pianist en componist,  schreef The Preacher uit gewoonte omdat hij een optreden altijd afsloot met Show Me The Way. Met zijn roots in de Kaap Verdische eilanden werd Silver een vernieuwer in de bop die vooral in zijn compositorische werken de hard bop gestalte gaf met Latin georienteerde ritmes. Ook zijn religieuze afkomst en pianolessen van een kerkorganist waren van grote invloed op zijn werk. In 1950 werd hij ontdekt door Stan Getz en speelde in zijn kwintet voordat Silver voor een lange carriere naar New York vertrok. Gek genoeg is van The Preacher geen YT filmpje te vinden, wel van zijn stuk “Doodlin’ een medium blues tempo met een two beat feel waarin een hoofdrol voor Silver en Art Blakey.

04
Jun
12

Charles Mingus: Boogie Stop Shuffle.

De eerste keer dat ik deelnam aan de Summer Jazz Workshop van het Conservatorium van Amsterdam koos onze groep musici o.a. het stuk “Boogie Stop Shuffle” voor ons slotconcert. Onder de bezielende en vooral creatieve leiding van docent Ernst Glerum gingen we aan de slag met dit stuk van bassist, componist en pianist Charles Mingus (1922 -1979). Mingus wordt beschouwd als een vernieuwer en wegbereider van de hardbop met zijn compositorische – en repetitie aanpak. Hij hanteerde een concept waarbij hij zijn composities niet opschreef maar een structuur aan de musici voorlegde met een toonsoort, melodielijn en accoorden verloop. Op die wijze behield de compositie het Mingus karakter maar bood tevens grote muzikale vrijheid aan de solisten. Het album “Mingus Ah Hum” heeft alles in zich van de hardbop school: in mineur geschreven melodielijnen, sterk rythmische patronen, blues en gospel invloeden in de frasering. Luister hier naar de originele Mingus uitvoering van Boogie Stop Shuffle.

27
Mei
12

Andrew Hill: Badness.

In 1963 contracteerde Blue Note baas Alfred Lion pianist Andrew Hill en haalde daarmee een compositorische vernieuwer binnen die met uiterst originele en vooral emotioneel beladen muziek in korte tijd zijn stempel drukte op de ontwikkeling van de hard bop. Hill maakte in acht maanden tijd vijf albums voor Blue Note die tot de dag van vandaag bepalend zijn voor Hill’s reputatie als hardbopper en vernieuwer. Zijn composities hadden die typische hard bop elementen zoals mineur toonsoorten, quasi Latin rythms, assymetrische melodielijnen en vooral de sinistere sfeer die in hard bop jargon als “badness” werd betiteld. Hill’s werk is niet het meest toegangelijke jazzmateriaal en bijgaande opname van “Siete Ocho” bewijst dat. De titel is een verwijzing naar de 7/8 maat van dit stuk met adembenemend samenspel tussen Hill en drummer Elvin Jones

18
Mei
12

Tina Brooks, een leven van groot talent,dope,gevangenis en ziekte.

Een saxofonist en componist die een compromisloze rol speelde in de hard bop was Tina Brooks ( 1932 – 1974). Hij blonk uit door z’n toon en frasering maar bleef ook tijdens zijn beste periode 1958 tot 1961 enigszings ondergewaardeerd door de jazz fans. Als sidekick van Jimmy Smith, Kenny Burrell en Lee Morgan kreeg hij naam. Als leider nam hij vier albums op voor Blue Note waarvan alleen “True Blue” tijdens zijn leven werd uitgebracht. Als representatief voor zijn stijl en composities wordt “Street Singer” beschouwd met naast Tina, Blue Mitchell (tp), Kenny Drew (p), Paul Chambers (cb) en Art Taylor drums. Vooral na de wat matte solo van Mitchell komt Brooks uit de verf als “mean” hard bopper waarbij de ritme sectie zeer strak de hand aan het tempo houdt. Al in 1974 overleed Brooks na een leven van muziek, dope, gevangenis en ziekte.

25
Apr
12

Hardbop 1955 -1965: Joe Henderson – “Caribbean Fire Dance”.

De Hard Bop stroming vond zijn oorsprong in de BeBop maar heeft zijn eigen karakteristieken ontwikkeld. Met invloeden van de blues, gospel en Afro-Cuban elementen is Hard Bop eerst en vooral  muziek van de negermusici geworden. Maar zoals het woord “hard” verondersteld gaf Hard Bop een opening aan emoties die b.v. Louis Armstrong en zelfs Charlie Parker niet verklankten. Die emoties waren donkere emoties zoals wraak, sarcasme, boosaardigheid, verbittering en zelfs haat. “He does not hate enough” zei een criticus eens tijdens een Hard Bop sessie over een van de musici. Luister naar Caribbian Fire Dance”  in een uitvoering van  Joe Henderson met Morgan (t), Fuller (trom), Henderson (ts), Hutcherson (vib), Walton (p), Carter (b), Chambers (d). Het is een “gemene” melodielijn met een obsessief constante piano rif en een einde waarin de musici een shout chorus spelen samen met drums en de dreiging bijna voelbaar is. Expliciete boosheid hoor je in de aanzet van de solo van Lee Morgan die de eerste noten vertolkt als een rauwe schreeuw die door merg en been gaat.

Rosenthal David H, Hard Bop – Jazz and Black Music 1955 – 1965, 1992 Oxford University Press, ISBN 0-19-508556-6

22
Apr
12

Hard Bop 1955 – 1965: Lee Morgan’s “The Sidewinder”

Op een ijskoude New Yorkse avond in Januari 1972 kwam trompettist Lee Morgan binnen bij jazzclub “Slug’s” met zijn nieuwe vriendin die hij een maand daarvoor had ontmoet. Tot die tijd ging Lee om met Helen More die tien jaar ouder was en probeerde hem op het recht pad (zonder drugs) te houden. Lee stond aan de bar met zijn nieuwe vriendin toen Helen binnenkwam en Lee aansprak. Hij bracht haar naar een tafeltje en zei op hem te wachten en ging terug naar de bar. Opnieuw sprak Helen hem aan en zonder pardon en zonder jas zette hij Helen buiten de deur in de ijskoude nacht. Helen kwam terug, haalde een pistool uit haar handtasje en schoot Lee recht in zijn hart. Er verscheen een klein bloedvlekje op zijn hemd maar de bloedingen waren inwendig en hevig. Een paar minuten later was Lee Morgan dood.

Rosenthal David H, Hard Bop – Jazz and Black Music 1955 – 1965, 1992 Oxford University Press, ISBN 0-19-508556-6




Bob van Eekhout is drummer en leider van Jazz Trio JazzTraffic, jazz recensent van HVT Magazine en Blogger

Bob van Eekhout drummer Jazz Trio JazzTraffic

Jazz Trio JazzTraffic. Uw Jazzband voor een gezellige sfeer en goede achtergrondmuziek

Jazz Trio JazzTraffic

De Millers Tribute Band

Muzikaal programma met muziek van The Millers Sextet

De Millers Tribute Band

OOSTERDOK Jazz Trio

Nederlands Jazz Archief

Logo Nederlands Jazz Archief

Van-Ons.nl WordPress Development

Van-Ons.nl WordPress Development & Training

JazzTraffic

Oeps: Twitter reageert niet. Wacht svp een paar minuten en ververs deze pagina.

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 313 andere volgers

Jazz Near You


%d bloggers liken dit: