Ons beider vaders, Jan Engels, vader van John en Bob van Eekhout Sr., mijn vader, hebben elkaar gekend. Allebei drummers alhoewel Bob Sr. midden jaren 1950 pianist / entertainer was geworden. Jan was  een jaar of tien ouder, mijn Pa was van 1917 en by the way, inmiddels 92 en nog steeds live and kicking. Ik laat van hier af mijn vader aan het woord:

” Ik kende Jan Engels al van voor de oorlog van horen zeggen want hij was toen al een bekende drummer, vooral bekend omdat het een geweldige swinger was. Ik zat als drummer bij de bigband van Ernst van ’t Hof maar wilde weg. Het was midden in de oorlog, we waren veel van huis met het orkest en de sfeer was, ook door de omstandigheden, niet geweldig. Ik kon bij een ander groot orkest werken en vertelde Ernst dat ik ging stoppen dus ze hadden een opvolger nodig. Toen werd Jan Engels getest maar hij werd het niet. Dat lag aan het feit dat hij niet goed noten en dus arrangementen kon lezen en dat was echt nodig bij zo’n groot orkest. Uiteindelijk werd de Belg Sjeffie de Bok mijn opvolger. Ik heb Jan Engels ergens in 1943 in Berlijn ontmoet. Het eerste wat ik van Jan Engels herinner is dat zijn haar zwart geverfd was. Hij droeg in Berlijn een strooien hoed en op een dag was het zo warm dat de verf door z’n hoed heen liep, dat leidde natuurlijk tot enige hilariteit bij de musici. Ook had je een club musici die zowat elke dag poker speelden, en niet om kleine bedragen. Als ik ze ergens tegenkwam was het altijd: ” ik krijg van hem nog 200 en hij krijgt van mij nog 100″ en dat waren grote bedragen in die tijd. Ik speelde wel met een geweldige altsaxofonist met de naam Harry Pool. Die had een broer Gerrit, ook musicus maar niet zo getalenteerd als zijn broer. Ik wist dat hij ook in Den Haag veel poker speelde en zowat alles won. Ik heb Jan Engels en z’n maten hier nog voor gewaarschuwd maar ze dachten dat ik overdreef. Uiteindelijk bleek het wel zo te zijn en hebben ze behoorlijke bedragen aan die Gerrit verloren. Na de oorlog zag ik Jan Engels nog wel een enkele keer want ze woonden op het Thorbeckeplein en ik speelde daar vaak natuurlijk. We hebben elkaar niet echt goed gekend maar het was een geweldige drummer. Zijn zoon John heb ik ergens in Den Haag ooit ontmoet in begin jaren vijftig maar daar weet ik verder weinig meer van”. Tot zover Bob Sr.

Mijn eigen herinnering van John Engels gaat terug naar de jaren 50 van de vorige eeuw. Hij speelde in The Diamond Five en die hadden vaak een radiouitzending op zaterdagmiddag. Ik  was een jaar of  twaalf denk ik en zat dan helemaal klaar achter de drum van mijn Pa, de radio aan en als de uitzending begon ging ik meespelen. Daar heb ik leren om op jazzmuziek te drummen. Ergens in 1975 of zo heb ik John Engels een keer live gezien in de Harmonie, in de Voetboogsteeg in Amsterdam. Ik vond het niet zo goed. John speelde veel met brushes en erg veel tierelantijnen, althans zo kwam het op mij over.. Een paar jaar geleden zag ik hem in het Concertgebouw met Rita Reijs en Piet Noordijk. Daar speelde hij echt top, geweldig swingend en inventief. Toen heb ik de plaat van Chet Baker in  Japan gekocht waar John op meespeelde en dan hoor je wat voor een geweldig getalendeerde drummer die man is. Nog niet zo lang geleden speelde hij in het Dorint Hotel op Schiphol en ben ik in de pauze op hem afgestapt en vertelde over mijn pa die zijn vader had gekend. John zei ” ja ik dacht al wat een bekend gezicht toen ik je zag binnenkomen”, nou dat lijkt me wel heel sterk maar ja dat tekent hem wel. Geen kapsones, down to earth en dus een echte topper. Toen ik hem vroeg om een kaartje gaf hij mij een klein stukje papier met z’n naam en adres en daaronder “musicus”. Geen poespas of dure kaartjes, nee gewoon een bedrukt stukkie papier.l Het ontroerde mij gewoon.

John Engels heeft geweldig mooie interviews gegeven en als je als drummer nog iets leren wil over hoe je ons vak moet benaderen, dan zijn die interviews verplichte kost. Lees en geniet.

http://www.draaiomjeoren.com/interviews/engels.html


4 Responses to “Drummer’s Hoek: John Engels”


  1. 1 Gus Bolden
    augustus 25, 2010 om 7:40 pm

    Een vraag; Waarom heeft John zo’n lange hi-hat staaf. Daar steek je toch zowat je ogen mee uit als je je voorover bukt? Great drummer, hij speelde hier laatst in Groningen. Erg genoten. Maar…die hi-hat! 🙂

  2. oktober 25, 2012 om 12:03 pm

    Als je van iemand wilt leren hoe te spelen met brushes dan is John Engels de man.Luister ook naar mijn demo’s met veel brushes werk http://www.jazztraffic.nl


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s




Bob van Eekhout is drummer en leider van Jazz Trio JazzTraffic, jazz recensent van HVT Magazine en Blogger

Bob van Eekhout drummer Jazz Trio JazzTraffic

Jazz Trio JazzTraffic. Uw Jazzband voor een gezellige sfeer en goede achtergrondmuziek

Jazz Trio JazzTraffic

De Millers Tribute Band

Muzikaal programma met muziek van The Millers Sextet

De Millers Tribute Band

OOSTERDOK Jazz Trio

Nederlands Jazz Archief

Logo Nederlands Jazz Archief

Van-Ons.nl WordPress Development

Van-Ons.nl WordPress Development & Training

JazzTraffic

Oeps: Twitter reageert niet. Wacht svp een paar minuten en ververs deze pagina.

Enter your email address to subscribe to this blog and receive notifications of new posts by email.

Doe mee met 313 andere volgers

Jazz Near You


%d bloggers liken dit: